JAN
PAWEŁ II O POCZĘTYM ŻYCIU
"Życie
ludzkie jest święte i nienaruszalne w każdej chwili swego
istnienia, także w fazie początkowej, która poprzedza narodziny.
Człowiek już w łonie matki należy do Boga, bo Ten, który
wszystko przenika i zna, tworzy go i kształtuje swoimi rękoma,
widzi go, gdy jest jeszcze małym, bezkształtnym embrionem, i
potrafi w nim dostrzec dorosłego człowieka (...)" Evangelium Vitae, 61
"Żadna okoliczność,
żaden cel, żadne prawo na świecie nigdy nie będą mogły
uczynić godziwym aktu, który sam w sobie jest niegodziwy
, ponieważ sprzeciwia się Prawu Bożemu, zapisanemu w sercu
każdego człowieka (...)" Evangelium Vitae, 62
"Kościół
broniąc prawa do życia odwołuje się do szerszej, uniwersalnej
płaszczyzny obowiązującej wszystkich ludzi. Prawo do życia nie
jest tylko kwestią światopoglądu, nie jest tylko prawem
religijnym, ale jest prawem człowieka". Kalisz 4 VI
1997 r.
"I
życzę, i modlę się o to stale, ażeby rodzina polska dawała
życie, aby była wierna świętemu prawu życia". Nowy Targ
8 VI 1979 r.
"Bronić
życia i umacniać je, czcić je i kochać - oto zadanie, które Bóg
powierza każdemu człowiekowi".
"Trzeba
więc najpierw zmienić stosunek do dziecka poczętego. Nawet
jeśli pojawiło się ono nieoczekiwanie, nigdy nie jest
intruzem ani agresorem. Jest ludzką osobą, zatem ma prawo do tego,
aby rodzice nie skąpili mu daru z samych siebie, choćby wymagało
to od nich szczególnego poświęcenia."